Στην προκήρυξη που ανέβηκε στο indymedia, περιέχεται αρκετή κριτική για το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο, ειδικά για το Τεχνολογικό Πάρκο και δηλώνεται αλληλεγγύη σε συλληφθέντες του αντιεξουσιαστικού χώρου, ενώ αναφορά υπάρχει και για τον Λάμπρο Φούντα που σκοτώθηκε σε πρόσφατη συμπλοκή με την αστυνομία.

Ούτε για το τσιγάρο
Στη Διεύθυνση Μεταφορών και Επικοινωνιών, στο κτίριο της οδού Δομπόλη το κάπνισμα επιτρέπεται. Και μάλιστα εν ώρα εξυπηρέτησης του πολίτη. Χειρότερα ακόμη: καπνίζουν και οι υπάλληλοι που απλά κάθονται, ενώ το κοινό εξυπηρετεί ο διπλανός τους -που επίσης καπνίζει. Αν διαμαρτυρηθείς, κουνάνε το κεφάλι με κατανόηση, σου λένε: «δίκιο έχεις» και τραβάνε μια τζούρα. Δεν είναι ότι παραβιάζεται ο νόμος. Είναι και η προκλητική συμπεριφορά από ορισμένους που δεν έχουν συναίσθηση πού βρίσκονται και σε ποια εποχή. Απλά μπήκαν στο δημόσιο για να το ντουμανιάσουν και δεν διανοούνται να βγουν από κει μέσα, έστω και για ένα τσιγάρο.

Πέντε λεπτά κύριε πόλιτσμαν…
Σκηνικό χθες το μεσημέρι, μπροστά στο ταχυδρομείο. Οδηγός παρκάρει με αλάρμ απέναντι από το αστυνομικό μέγαρο, εκεί που συνήθως σταματάνε τα αυτοκίνητα της αστυνομίας, «ένστολα» και πολιτικά, αλλά χθες δεν υπήρχε κανένα εκεί. Βγαίνει από το αμάξι και αστυνομικός που κάνει βάρδια στο θυρωρείο του λέει ότι απαγορεύεται εκεί η στάθμευση. Ο οδηγός απαντάει ότι πάει για τα κλασικά… ελληνικά «πέντε λεπτά» στο ταχυδρομείο και φεύγει. Η αστυνομικός του απαντάει ότι «δεν επιτρέπεται εκεί». Ο οδηγός λέει «μα…», η αστυνομικός απαντάει για τελευταία φορά «δεν επιτρέπεται». Δίκιο είχε η αστυνομικός. Από την άλλη όμως, κανείς δεν ξεχνάει κάτι απίθανες διελεύσεις περιπολικών που «έκοβαν δρόμο» από τον πεζόδρομο δίπλα στο ταχυδρομείο, ούτε τα διπλοπαρκαρίσματα της κλούβας στην πλατεία Ομήρου (προφανώς και πρέπει να πάρει κόσμο από εκεί, μπορεί όμως να προσπαθεί και να μην εμποδίζει την κίνηση ταυτόχρονα), ούτε γενικώς την ίδια, «ελληνική» αντίληψη των αστυνομικών όταν οδηγούν ακόμη και υπηρεσιακά οχήματα. Οι κανονισμοί είναι για όλους ή μήπως για μερικούς;

Φτάνουν;
Φτάνουν τρία εκατομμύρια για το αρχαίο θέατρο της Δωδώνης; Οι ειδικοί λένε ναι, από τη στιγμή που έχει αποκτηθεί η τεχνογνωσία για την αποκατάσταση των κερκίδων. Βέβαια είναι και ο «σκόπελος» του ΚΑΣ, δεδομένου ότι υπάρχουν αντιδράσεις περί «τσιμεντοποίησης» του αρχαίου θεάτρου. Δεν αποκλείεται πάντως να υπάρξει κάποιος συμβιβασμός, με το ΚΑΣ να προτείνει πιο ήπια παρέμβαση της ίδιας τεχνικής στις υπόλοιπες κερκίδες, οι οποίες έτσι κι αλλιώς βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση από αυτή που έχει αποκατασταθεί. Οι τελικές απαντήσεις αναμένονται μετά το Πάσχα. Αν το ΚΑΣ και η επιστημονική επιτροπή τα βρουν, τότε κάθε άλλο παρά αποκλείεται το αρχαίο θέατρο να είναι έτοιμο σε δύο χρόνια να φιλοξενήσει ξανά θεατρικές παραστάσεις. Για να δούμε.

Το μουσείο αργυροχοΐας
Μέσω του τομεακού προγράμματος του υπουργείου Ανάπτυξης, όπως μας ενημερώνει η περιφερειάρχης, θα χρηματοδοτηθεί και το μουσείο αργυροχοΐας στο Κάστρο. Η πρόταση αυτή «ξεφύτρωσε» μέσω του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς, που φτιάχνει σε διάφορες περιοχές θεματικά μουσεία. Το Ίδρυμα συνήθως αναλαμβάνει τις τεχνικές και τις μουσειολογικές μελέτες, και η κατασκευή χρηματοδοτείται μέσω ευρωπαϊκών κονδυλίων. Τώρα με τον φόρο πολυτελείας στα ασημικά που δυστυχώς θα «χτυπήσει» αρκετές μικρές επιχειρήσεις με χειροποίητα ασημικά και παράλληλα με τα ασημικά μαζικής παραγωγής made in Thailand ή οπουδήποτε αλλού, ίσως πραγματικά το μουσείο αργυροχοΐας να αποτελέσει ένα σημείο αναφοράς για τα παλιά Γιάννινα.

Λέτε να είναι Ζίμενς;
Και αίφνης στα δημοτικά πράγματα της πόλης προέκυψε αντιπαράθεση μεταξύ δημοτικής αρχής και αντιπολίτευσης για τα «πλυντήρια». Βλέπετε, ετεροχρονισμένα γίνονται όλα στα Γιάννενα και ως εκ τούτου η πολιτική αντιπαράθεση έχει το δικό της ενδιαφέρον. Δύσκολο να πει κανείς με βεβαιότητα ποιο έργο παρήγαγε μέχρι τώρα η «Αναπτυξιακή» του δήμου. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Το ερώτημα είναι ένα και μόνο ένα: αν υπάρχει όντως «πλυντήριο» μήπως τελικά είναι και Ζίμενς;
 
Νέοι αντιδήμαρχοι
Στις αρχές κάθε χρόνου, άρα το μήνα Ιανουάριο, ο εκάστοτε δήμαρχος ορίζει τους νέους αντιδημάρχους. Ο Νίκος Γκόντας ποτέ δεν βιάστηκε γι αυτές τις αλλαγές και πολλές φορές οι αποφάσεις του κατέληγαν σε εσωκομματικές διαφωνίες και… αποχωρήσεις. Ο Μάρτιος, τρίτος μήνας του χρόνου, εκπνέει σε 10 μέρες και κανείς δεν ξέρει τις προθέσεις του δημάρχου. Ο κόσμος δεν πολυνοιάζεται, αλλά τα μέλη της δημοτικής ομάδας της παράταξής του κόπτονται για τα αξιώματα. Οι κατέχοντες τις αρμοδιότητες δεν επιθυμούν αλλαγές. Θέλουν, όμως, όλοι οι υπόλοιποι δημοτικοί σύμβουλοι, αφού η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Σε περιόδους οικονομικής κρίσης, όπως αυτή που διανύουμε, τα πασχαλιάτικα δώρα αποκτούν ιδιαίτερη αξία. Ακόμη και στην πολιτική. Βέβαια αν η Ανάσταση ακολουθήσει τον Επιτάφιο και στο δήμο θα φανεί από τις διαθέσεις του δημάρχου που έχει στο χέρι του το… αναστάσιμο φως.  

Πέραμα και «Καλλικράτης»
Κλαυθμοί και ψίθυροι ακούγονται στο Πέραμα. Μη νομίζετε ότι συνέβη κάτι συνταρακτικό στα ρηχά της λίμνης Παμβώτιδας ή στους βάλτους πέριξ της Αμφιθέας και της Ντραμπάτοβας. Η έλευση του «Καλλικράτη» βρίσκει τη δημοτική αρχή να… αρμενίζει μόνη στην επιθυμία που εξέφρασε να μην συνενωθεί ο γειτονικός δήμος με τα Γιάννενα. Και μετά τη δημοσιοποίηση της πρότασης των εφτά (7) φορέων που δηλώνουν ότι η μόνη διέξοδος του δήμου Περάματος είναι η συνένωση με το δήμο Ιωαννιτών ξεκίνησαν οι κλαυθμοί και ακολούθησαν οι ψίθυροι. Οι έχοντες την εξουσία γνωρίζουν ότι σε περίπτωση συνένωσης με την πόλη τα διαπραγματευτικά τους χαρτιά θα είναι αδύναμα –και πολύ μάλιστα. Κάπως έτσι οι γνωρίζοντες τα συμβαίνοντα στο γειτονικό δήμο επιμένουν πως και οι κλαυθμοί και ψίθυροι προέρχονται από τον ίδιο χώρο. Φυσικά, αυτό δεν αφορά τους 7 φορείς, αλλά εκείνους που δεν μπορούν να αποχωριστούν… το μαχαίρι, γνωρίζοντας πως ποτέ άλλοτε δεν θα μπορούν να κόψουν το πεπόνι…